سابر ایران در ایستگاه تصمیمگیری؛ فرصتهای جهانی یکی پس از دیگری از دست میرود
تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر ایران در آغاز فصل جدید تقویم جهانی، جام جهانی الجزایر را بدون اعزام ورزشکار پشت سر گذاشت و اکنون پرسشها درباره کادر فنی و برنامه جوانگرایی این رشته بیپاسخ مانده است.
شمشیربازی سابر ایران در سالهای گذشته از رشتههای معتبر کشور در عرصه بینالمللی بود؛ تیمی که چهار دوره متوالی در بازیهای المپیک حضور یافت و در بخش تیمی جایگاهی قابل توجه در رنکینگ جهانی داشت. در بخش انفرادی نیز علی پاکدامن بارها در جمع برترینهای جهان قرار گرفت و سابر ایران به یکی از امیدهای اصلی مدالآوری در رویدادهای بزرگ تبدیل شد.
پس از المپیک ۲۰۲۴ پاریس، روند نتایج این اسلحه با افتی محسوس همراه شد؛ افتی که هم در نتایج تیمی دیده میشود و هم ضرورت بازنگری در مسیر آمادهسازی و برنامهریزی برای آینده را نشان میدهد. در این مدت محمد رهبری هدایت تیم را بر عهده داشت، اما عملکرد سابر ایران نتوانست انتظارات موجود از این رشته را برآورده کند.
مدال برنز انفرادی علی پاکدامن در بازیهای آسیایی ناگویا دستاوردی ارزشمند بود، اما به تنهایی نشانه بازگشت سابر ایران به روزهای اوج نیست. پاکدامن در آن مقطع در آمریکا تمرین میکرد و موفقیت او را باید در کنار شرایط آمادهسازی شخصیاش ارزیابی کرد؛ موضوعی که ضرورت بررسی وضعیت کلی تیم ملی و عملکرد آن در بخش تیمی را از بین نمیبرد.
با آغاز فصل جدید تقویم جهانی شمشیربازی، انتظار میرفت ایران با برنامهای روشنتر وارد مسیر تازه شود، اما نخستین رویداد تقویم، جام جهانی الجزایر، بدون حضور ورزشکاران ایرانی برگزار شد. در این رقابتها کیانا باقرزاده بهعنوان داور حضور داشت، اما نمایندهای از ایران در بخش ورزشکاران اعزام نشد. این غیبت در حالی رخ داد که ایران دو فصل پیش در همین جام به مقام نایبقهرمانی رسیده بود و بسیاری از چهرههای مطرح جهان در آن حضور نداشتند؛ شرایطی که فرصت مناسبی برای محک زدن جوانان و ارزیابی نسل بعدی سابر فراهم میکرد.
دومین رویداد مهم تقویم، جام جهانی مصر است که ۲۴ آبان برگزار میشود و ایران در آن حضور خواهد داشت. این رقابتها با حضور پررنگتر چهرههای مطرح جهان، میدان دشوارتری برای شمشیربازان خواهد بود و فرصت جوانان برای کسب تجربه در آن به اندازه الجزایر نخواهد بود. از سوی دیگر، مسابقات آزاد شمشیربازی ایران در اسلحه سابر هشتم آبان برگزار میشود؛ رقابتی که با توجه به فاصله اندک تا جام جهانی مصر میتواند در شناسایی نفرات آماده و تصمیمگیری درباره ترکیب اعزامی نقش داشته باشد، مشروط بر آنکه فدراسیون از پیش تکلیف مسیر تیم ملی و برنامه کادر فنی را مشخص کرده باشد.
یکی از مهمترین پرسشهای پیش روی فدراسیون شمشیربازی، وضعیت هدایت تیم ملی اسلحه سابر است؛ اینکه همکاری با محمد رهبری ادامه مییابد یا تغییراتی در کادر فنی صورت میگیرد و در هر صورت برنامه مشخص برای جبران افت نتایج و بازسازی تیم چیست. بر اساس تاکیدات علیرضا پورسلمان، رئیس فدراسیون شمشیربازی، قرار است کریستین بائو (Christian Bauer) نیز بهصورت غیرمستقیم با شمشیربازی ایران همکاری داشته باشد؛ موضوعی که تعیین تکلیف مربی داخلی و مشخص شدن حدود مسئولیتها و شیوه همکاریها را مهمتر میکند.
در کنار تیم بزرگسالان، وضعیت تیم جوانان نیز بخشی جداییناپذیر از برنامه بازسازی سابر است. تغییر نسل در تیمی که سالها با اتکا به چند چهره باتجربه در سطح بالای جهان رقابت کرده، فرآیندی کوتاهمدت نیست و با انتخاب چند ورزشکار جوان و اعزام مقطعی آنها محقق نمیشود. جوانگرایی زمانی نتیجه میدهد که اردوهای آمادهسازی، حضور در رقابتهای بینالمللی، ارزیابی مستمر عملکرد و ارتباط فنی میان تیمهای جوانان و بزرگسالان در قالب برنامهای هماهنگ پیش برود.
سابر ایران هنوز از ظرفیت انسانی و تجربه حضور در بالاترین سطح رقابتها برخوردار است، اما حفظ این سرمایه و بازگرداندن جایگاه تیمی کشور به تصمیمهای بهموقع و برنامهریزی منسجم نیاز دارد. فصل جدید آغاز شده و رقابتهای پیش رو در راه است؛ اکنون زمان آن رسیده که فدراسیون از مرحله انتظار عبور کند، تکلیف کادر فنی را روشن سازد و برای تیم بزرگسالان و جوانان مسیری هماهنگ و قابل ارزیابی ترسیم کند.
به نقل از مهر