نقره‌ای که پس از ۱۲ سال صبر به دست آمد؛ روایت محمودپور از ناگویا
امیرحسین محمودپور، ملی‌پوش روئینگ ایران، در بازی‌های آسیایی ناگویا به مدال نقره رسید و در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر از ۱۲ سال صبر و سختی برای رسیدن به این مدال گفت.
محمودپور ۲۷ ساله و متولد ۱۳۷۷ است. او از طریق استعدادیابی در سال ۹۳ وارد روئینگ شد و تاکنون ۲۲ مدال بین‌المللی کسب کرده است؛ از جمله ۶ طلا، ۳ نقره و ۷ برنز آسیایی. در جایزه بزرگ روسیه هم یک طلا، دو نقره و یک برنز دارد. به گفته خودش، باارزش‌ترین مدال‌هایش نقره المپیک دانشجویی و سپس نقره بازی‌های آسیایی ناگویا هستند.
او درباره شروع کارش گفت در ابتدا به این رشته علاقه‌ای نداشت و به خاطر پدرش ادامه داد. پدرش اکنون فوت شده است. محمودپور با اینکه اهل شمال است، در اولین روزها از آب می‌ترسید، اما همین مسیر سخت او را به اینجا رساند.
ملی‌پوش روئینگ سطح رقابت‌های ناگویا را بسیار بالا توصیف کرد و آن را هم‌سطح قهرمانی جهان دانست. به گفته او، رقبای اصلی‌اش ورزشکارانی از هنگ‌کنگ، ازبکستان و قزاقستان بودند که در ماه‌های گذشته در جام‌های جهانی و قهرمانی جهان مدال گرفته بودند. محمودپور در جاکارتا و هانگژو به مدال نرسیده بود و در رتبه‌های چهارم تا ششم متوقف شده بود؛ او در سومین دوره حضورش در بازی‌های آسیایی به مدال رسید.
برنامه تمرینی او از صبح زود آغاز می‌شود؛ بیدار شدن ساعت ۴:۳۰ و حضور در محل تمرین از ساعت ۶. او روزانه دو وعده تمرین سخت و حداقل ۴۰ کیلومتر پارو زدن را پشت سر می‌گذارد؛ روی آب یا در شرایط نامساعد جوی روی دستگاه‌های شبیه‌ساز.
محمودپور ضعف اصلی روئینگ ایران را نه در بدن و تمرین، بلکه در امکانات و تعداد مسابقات بین‌المللی دانست. به گفته او، رقبای آسیایی در کمپ‌های اروپایی تمرین می‌کنند و در تورنمنت‌های متعدد جهانی شرکت می‌کنند. او تأکید کرد اگر این امکانات فراهم شود، ایران می‌تواند در قله آسیا بایستد و در تمام ماده‌ها طلا بگیرد.
او فشار ذهنی مسابقه ناگویا را بیشتر از فشار بدنی توصیف کرد؛ چون چند دوره مدال نگرفته بود. امسال در ماده تک‌نفره شرکت کرد و شرایط برایش بهتر بود. محمودپور همچنین از شرایط سخت تمرین در دوران جنگ گفت که تمریناتشان عقب می‌افتاد و حتی یک روز انتهای پیستشان بمباران شد، اما روز بعد دوباره تمرین کردند.
ملی‌پوش روئینگ از هم‌تیمی‌هایش به عنوان خانواده‌اش یاد کرد و گفت صدای تشویق آن‌ها را از ۵۰۰ متر دورتر می‌شنید. او از مربی‌اش، آقای فرزام، سپاسگزاری کرد که در تمام مسیر دو کیلومتری مسابقه با دوچرخه کنارش بود، و همچنین از خانم برزگر، مربی بانوان، بابت کمک‌هایش تشکر کرد.
محمودپور درباره تجهیزات گفت در ایران از قایق‌های آموزشی استفاده می‌شود که در سطح مسابقه نیستند، اما در ناگویا هم پارو و هم قایق نو داشتند و با قایق ایتالیایی که بهترین قایق دنیا توصیفش کرد مسابقه دادند. به گفته او، این موضوع تأثیر فوق‌العاده‌ای از نظر فنی و ذهنی روی نتیجه داشت.
او لیگ روئینگ را که دو سال برگزار نشده بود، برای انگیزه و کمک‌هزینه ورزشکاران مهم دانست اما قراردادها و پرداخت‌های فعلی را پایین خواند. محمودپور درباره پیست تمرینی گفت در سد شرخچای تمرین می‌کنند که استاندارد جهانی ندارد و تعداد لاین‌هایش کمتر از ۶ لاین استاندارد است. او امیدوار است پیست انزلی هرچه زودتر به بهره‌برداری برسد.
محمودپور حقوق خود به عنوان ورزشکار تیم ملی را ۲۰ میلیون تومان اعلام کرد و گفت هزینه مکمل‌هایش در ماه بالای ۳۰ میلیون تومان است. او متاهل است و به گفته خودش درآمدش کفاف زندگی معمولی و کرایه خانه را نمی‌دهد.
او سخت‌ترین چالش سال‌های گذشته را ترکیبی از فشار مالی و روحی دانست و گفت کسانی که در این مسیر دوام می‌آورند، در نهایت به خاطره‌ای شیرین می‌رسند. محمودپور باور دارد پدرش در تمام لحظه‌ها کنار اوست و هر بار پروانه‌ای روی قایقش می‌نشیند، حس می‌کند اوست. تلخ‌ترین خاطره‌اش هم چهارم شدن در هانگژو بود که شش ماه دوران روحی سختی را برایش رقم زد.
او یک بار پس از المپیک دانشجویی و دریافت پاداش ۲۰ میلیون تومانی به فکر خداحافظی افتاد، اما مادرش اجازه نداد و پس از ۹ ماه با تشویق دوستان و پیگیری رئیس هیئت گیلان برگشت و در قهرمانی آسیا مدال نقره گرفت.
محمودپور هدف بعدی خود را حضور دوباره در قهرمانی جهان و کسب مدال اعلام کرد؛ روئینگ ایران از سال ۲۰۲۲ در مسابقات جهانی شرکت نکرده است. پس از آن، کسب سهمیه و حضور در المپیک لس‌آنجلس هدف اوست. او گفت رکورد ملی که در اختیار محسن شادی بود، پس از ۱۳ سال بهبود یافته و این رکورد در سطح جهانی روی مدال است.
او این مدال را به تمام مردم ایران تقدیم کرد و گفت در سالی که در شرایط جنگ و سختی اقتصادی گذشت، امیدوار است این مدال هرچند ناچیز باعث شادی دل مردم شود. محمودپور در پاسخ به این پرسش که بین طلای المپیک و یک سال سفر دور دنیا با قایق کدام را انتخاب می‌کند، با خنده گفت آرزوی هر ورزشکار حرفه‌ای طلای المپیک است و او قطعا آن را انتخاب می‌کند.
به نقل از مهر
